اگه رفتم من با پرواز بعد، تو موندی و شبهای سرد، زندگی همینه...

همیشه وقتی داری تغییر میکنی، بقیه فکر میکنن حالت بده؛ در صورتی که من فکر میکنم آدم مثل یه معلم سختگیر ولی دلسوز مراقب خودشه که حرفها یا کارهایی رو که قبلا انجام میداده، انجام نده. یه جنگ درونی برد-برده کاملا! دقیقا در همون حالی که بقیه با مهربونی ظاهری بهش میگن "به خودت سخت نگیر"، یه ندایی درون خودت میشنوی که بدون ترحم باهات حرف میزنه و بهت میگه "نگران نباش عزیزم! با تمام ابن حرفها و اتفاقات، من هنوز عاشقتم و ازت مراقبت میکنم..."

توی این دنیا، جز خودت به هیچکس نمیتونی اعتماد کنی؛ پس ازت خواهش میکنم بهش اعتماد کنی...