آرزوی ما بود، خاطره باقی...

دیشب که برای دوستم دعا میکردم تا مشکلش حل شه، یادم اومد شخص دیگری در این کره خاکی وجود داره که احتمالا در همین لحظات داره دعا میکنه تا چیزی رو که دوستم دوست داره، به دست بیاره و اگر دوستم به آرزوش برسه، اون شخص از آرزوش محروم میشه؛ دقیقا مثل اکثر مواقع که خواستههای ما مقابل خواسته دیگریه ولی ما بیرحمانه، برای خواسته قلبی خودمون دعا میکنیم...

شاید براتون سوال پیش بیاد که آیا دیشب برای دعا کردن، من مردد شدم؟ طبیعتا بله، اما به دعا کردن ادامه دادم؛ چرا که یک انسان در بهترین حالت خودش هم فقط میتونه یک شیطان کمآزار باشه؛ نه یک "فرشته"...