سکوت

آره، درست میگی. چشمها حرف میزنن، هر 1ی معنایی داره، هر نگاهی یه اشارهای داره، هر شوخیای یه منظوری پشتشه، هر داستان تعریف کردنی یه کنایهای به توئه، اما توی زمانهای که حرفهات رو مستقیم میزنی و کسی درکت نمیکنه، مستقیم یه چیزی میگی، اما ازش یه حرف دیگه درمیارن، منتظری تا آدمها به حرفهای ناگفتهت گوش بدن و ازش نتیجه بگیرن؟ خوشخیالی عزیزدلم، بیش از حد هم خوشخیالی!