این روزها، حتی توی بلاگفا هم احساس تنهایی میکنم. حس میکنم دیگه حتی برای وبلاگنویسی هم پیر شدم و نوشتههام به شدت خستهکننده شده. هیچوقت توی دوران زندگیم اینجوری نبودم که با کامنتهای منفی بکشم کنار ولی این روزها، هر کامنت منفی در هر جنبه زندگیم، ضربه خیلی خیلی شدیدی بهم وارد میکنه. چند وقت پیش، یک کامنت داشتم که نوشته بود چند سالی هست من رو میخونه و به نظرش هرچه قدر زمان گذشته، بیشتر افت کردم. چند روزی طول کشید تا نظرش رو هضم کنم و بالاخره هضم کردم...
واقعا تا کی قراره وبلاگنویسی رو ادامه بدم؟ وقت تسلیم شدنه؟!
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی