كلا ٢١ ثانيه ويس ازش دارم كه توي اين ٣٦ روز بيشتر از تمام عمرم بهش گوش دادم. كشيدن سلامش توي ويس اولش، پنهان كردن خنده ش توي ويس دومش، تند تند حرف زدنش توي ويس سومش و كلافگي و ترديدش توي ويس چهارم، چيزهايي ن كه هر شب بهشون فكر مي كنم.
اينا هر شب انقدر دلتنگم ميكنن كه دوست ندارم راجع به هيچ چيز با هيچكس حرف بزنم، هيچ چيز... هيچكس...
آرمان گرشاسبي-شب
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی